झुंज तिची जीवनाशी

भुईवरी मारला हातोडा
पदर झुंजण्या खोचला
जगण्याच्या धुंदी साठी
एक एक दाणा पेरला

पाठीवर बांधुनी लेकरास
कंबर कसली लढण्यास
धगधगत्या सूर्या पासून
निघाली सावली शोधण्यास

बळ हेची जगण्याचे तिचे
मनी जिद्द होती अपार
मोडला नाही अजून कणा
सांभाळी कष्टांनी संसार

आशा हीच मनात ठेवुनी
सूख घेईल एकदातरी उराशी
प्रयत्न नाही सोडणार कधी
ना ठेवीन लेकरा कधी उपाशी

***सचिन विश्राम कांबळे***