बाबा गातो अंगाई

नीज नीज माझ्या बाळा
बाबा गाती तुला रे अंगाई 2
कुठे आज गेली नीज तुझी
बाबा झोपवी तुज बनूनी आई

सुमसान झाल्या वाटा
शांत झाले पक्षी प्राणी
पुन्हा आज जाग्या झाल्या
आईच्या तुझ्या आठवणी

रोज पाळण्यात झुलवूनी
झोपवी तुला तुझी आई
नीज तुजला नाही येता
गात होती रे ती अंगाई

नाही सखा ना कोणी सोबती
तूच सखा तूच सर्व काही
करीतो विनवणी बाबा तुझा
तरी तू बाबाचे ऐकत नाही

किती करू अजून रे धडपड
माया ती शेवटी आधुरी राही
तुझ्या पुढे हरलो मी आता
सांग कसा बनू मी तुझी आई

**सचिन विश्राम कांबळे**

कोण पंख तुझे झाले

 

पाह पंख कोण तुझे झाले
त्यात बळ कोणी रे भरले
दिले तुज सारे आपले बळ
ना पाहिले स्वतःकडे काय उरले

फड फड पंखांची तुझ्या
ना पहावली कधी त्यांस
घ्यावी उंच भरारी पिल्लाने
हीच नित्य मनी धरली आस

घेतली उंच झेप तू जेव्हा
पाणावले आनंदाने ते डोळे
शिकविले तुज अवरोध भेदण्या
सोडविण्या संकटाचे जाळे

माणूसच ते या आशेत जगले
वृद्धवयात काठी बनून देशी आधार
फेडशी पांग कधी तरी याचे
तूझेवरच त्यांच्या जगण्याची मदार

**सचिन विश्राम कांबळे**

मुके

 

तहान अन् पोटा भुकेसाठी
वण वण बिचारे ते फिरती
तळपणाऱ्या सूर्याच्या उष्णतेने
लाहीलाही जीवांना त्या होती

ना इशारा,ना खाणा खुणा
मुके बिचारे ते काय बोलती
ना बोलके भाव,ना असे शब्द..
नजरेने कसे कुणा खुणवती

एक वाटी पाणी, पसाभर दाणे
पुरेसे होईल वाटेच्या वाटसरुना
मिळे पुण्यांचा तो वाटा घेण्याची संधी
मुक्या जीवांचे जीव वाचवताना

एक एक थेंब थेंब ते पाण्याचे
वाचवी एक एक जीव बहु मोलाचे
पाण्याचे ते मोल साऱ्यांनी जाणून
करावी सुरुवात कुणा नव जीवन देण्याचे

**सचिन विश्राम कांबळे**