मी अनाथ का

 

चिमणा चिमणी च ते घर
वाह बघ आहे किती सुंदर
चिमणा आणि दाणा
चिमणी भरवी पिलांना

किती छान ते राहतात
घरट्यात त्या आनंदात
पाहून मनात माझ्या येते
माझेही घरटे असावे इथे

देवा माझं घर कुठे हाय
आई बाबा ही कोण माहित नाय
मीच का असा अनाथ
आईबाबा द्यायचे नव्हते तुझ्या ध्यानात

चिमणीच्या पिलांना बघ
कसे आईबाबांना सांगतात
माझ्या मनाच्या संवेदना
तुला कश्या नाही कळतात

मीच का असं एकटं जगावे
मनातलं माझ्या कोणाला सांगावे
मायेनं जवळ बसवून घास मला
कोणी रे देवा भरवावे

तूच जगाचा कर्ता करविता
तुझ्याकडेच सर्व उत्तरे असतात
मायेचा ओलावा हवा मला
मलाही आईबाबा जवळ हवेसे वाटतात

नाही सहन होत रे आता देवा
त्यांच्या शिवाय कसं जगायचं
वेदना मनाला देवा खूप होतात
त्यांच्या माये वाचून आता नाही राहायचं

*सचिन विश्राम कांबळे*